Στις μέρες που διανύουμε, στην οθόνη του υπολογιστή μας βρισκόμαστε απέναντι σε μια ροή εικόνων και κειμένων που άλλοτε μας ενημερώνουν κι άλλοτε μας παραπληροφορούν, άλλοτε μας τρομοκρατούν και άλλοτε μας καθησυχάζουν, άλλοτε, δε, υπόσχονται να κρατήσουν ζωντανή την ψευδαίσθησή μας ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Κι όμως η πραγματικότητα έχει αλλάξει και αλλάζει κάθε μέρα. Το παρατηρούμε, το νιώθουμε, το ξέρουμε.

Το MOMus, συνεχίζοντας το «Resilience Project – Μαζί Ανθεκτικοί», διευρύνει την ανθεκτικότητά του και θέλει να επικοινωνήσει περισσότερο με όλους εκείνους που το έχουν ανάγκη.

Μοιραστείτε μαζί μας μια εικόνα που δημιουργείτε εσείς και που έχει καλλιτεχνική διάσταση, ως ανταπόκριση στις συνθήκες εγκλεισμού που βιώνουμε. Σκοπός δεν είναι απλά να δημιουργήσουμε με τον τρόπο αυτό κοινωνικά υποκατάστατα για την μοναξιά μας, ούτε απλά να περιφρουρήσουμε βασικές αξίες και κεκτημένα δικαιώματα, αλλά με αφορμή την ακραία και απροσδόκητη αυτή συνθήκη ανατροπής της καθημερινότητας που μας έχει επηρεάσει όλους/ες αδιακρίτως, να επαναπροσδιορίσουμε αξίες όπως η ελευθερία, η ισότητα, η δικαιοσύνη, ο ελεύθερος χρόνος, η αλληλεγγύη και η πρόσβαση όλων στα βασικά αγαθά της υγείας, της παιδείας και του πολιτισμού.

Σχολιάστε με μια δική σας φωτογραφία, ζωγραφικό σας έργο, σχέδιο ή άλλο εικαστικό μέσο που μπορεί να περιέχει εικόνα, animation, ήχο, κείμενο ή βίντεο, τον νέο, προσωρινό ελπίζουμε, τρόπο ζωής και επικοινωνίας μας. Δώστε το δικό σας τόνο και ας φτιάξουμε μαζί το ψηφιακό λεύκωμα των ημερών μας.

Τετάρτη, 27 Μαϊος 2020 19:21

Infected playground

Καλλιτέχνης / Δημιουργός :
Βαθμολογία
(1 Ψήφος)
Διαβάστηκε 263 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 29 Μαϊος 2020 09:46
Κατερίνα Χατζηδημητρίου

I am a visual artist based in Athens Greece. I am in quarantine since 12 of March 2020. I create dystopic but silent environments to explore women's social identity, the imprints of prenatal existence and childhood in the present and the meaning of intermediate states. Objects' collection and their reconstruction in a new context, handmade constructions and the insertion of the female body, which escapes from the classical depiction, are my methods to visualize my themes. I use photography and video installation and i create mainly typological narratives. This method gives me the feeling that these compositions are indestructible over time. At the same time that they are being photographed or videotaped, they automatically belong to the past but their digital footprint remains unchanged and available to the viewer for continuous observation.

https://www.instagram.com/catherine_chatzidimitriou/

Τελευταία έργα από τον/την Κατερίνα Χατζηδημητρίου

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Purgatory Pasta's project inside »